Werken aan een duurzame,
eerlijke wereld

mail[at]jojannekevanderveen.nl
Telefoon: 06-22123222

Curriculum vitae
Facebook
Twitter
LinkedIn

Laatste update: 12 juli 2018

Web design & development: JV 2018

Van dichte deuren en hypocrisie

7 mei 2013

COLUMN - Ben je hypocriet als je thuis vegetarisch eet, maar bij vrienden geen nee zegt tegen een kippenpootje?

Onlangs sprak iemand mij aan met: 'Hé, ik ken jou, jij blogt op Sargasso.' Een geinig moment natuurlijk, maar daar bleef het niet bij. Hij kwam namelijk niet alleen om dat te zeggen, hij wilde met me in gesprek. Hij vroeg me hoe ik het vond als er heftige discussies ontstonden naar aanleiding van mijn blog. Was dat niet vervelend? Waarheidsgetrouw antwoordde ik dat ik het eigenlijk vooral interessant vind. Interessant om te zien wat het bij mensen losmaakt, of er nog argumenten voorbij komen die ik over het hoofd had gezien, hoe mensen het op zichzelf betrekken.

Maar mijn gesprekspartner had een kritische vervolgvraag achter de hand: gooide ik geen deuren dicht, als ik de dingen zo confronterend of provocerend opschreef? Joeg ik mensen dan niet vooral tegen me in het harnas? 'Ik weet het niet,' zei ik. 'Ik denk dat het als een zeef werkt; sommige mensen haken af, sommige mensen raken juist geprikkeld.' Een tekst wordt pas provocerend als iemand ervoor kiest hem zo te lezen. Gescheld zal je bij mij zeker niet vinden. Veel hangt daardoor af van de persoonlijke interpretatie.

Hij leek nog niet helemaal gerustgesteld, dus ik vroeg hem wat hij dan van mijn blogs vond? 'Inspirerend,' zei hij, 'ik zou het zelf ook wel willen doen, maar dat is toch moeilijk in mijn sociale omgeving.' Daar was vlees eten normaal, een half uur douchen gewoon fijn en erg bezig zijn met bewust leven een vorm van aanstelleritis.

En toen kwam de hamvraag: kun je ook een beetje duurzaam leven, en een beetje niet? Regelmatig vegetarisch of veganistisch eten, maar soms ook gewoon niet? Af en toe tweedehands kleren kopen, en soms gewoon niet? Thuis het een doen, en bij vrienden het andere? Of komt dat met de prijs van hypocrisie?

Ik denk dat er van hypocrisie geen enkele sprake is bij mensen die vanuit een oprechte motivatie doen wat ze kunnen, willen of aandurven. Sterker nog, ik denk dat deze mensen lof verdienen. Hypocrisie komt pas in zicht op het moment dat je een beeld schetst van jezelf dat niet klopt met je werkelijke leefstijl. Op het moment dat je eigenlijk denkt dat duurzaam leven nastrevenswaardig is, je er in het dagelijks leven eigenlijk helemaal niet mee bezig bent, en je vervolgens toch zegt: 'Ja, maar, ik eet ook niet altijd vlees, hoor.'

Wat is dan het verschil? Hoe bepalen we wie oprecht is en wie niet? Het antwoord is natuurlijk dat wij dat niet bepalen. De enige die uiteindelijk écht kan weten of je oprecht bent, dat ben je zelf. Daarbij geldt, als je het mij vraagt, dat alle beetjes helpen. Iedere stap is er één. Ieder gesprek dat je voert, plant een zaadje.

En zo stemde ook dit spontane gesprek mij erg gelukkig. Niks zo fijn als iemand die de moeite neemt je te benaderen als hij kritisch is. Ik kon niet anders dan concluderen dat ik mijn doel ten minste een beetje bereikt heb; de gedachten en overwegingen stroomden rijkelijk tijdens dit middernachtelijk gesprek.

<< Terug