Politiek voor een duurzame,
eerlijke wereld

mail[at]jojannekevanderveen.nl
Telefoon: 06-22123222

Curriculum vitae
Facebook
Twitter
LinkedIn

Laatste update: 24 maart 2018

Web design & development: JV 2018

Feminisme

15 juli 2013

OPINIE - Feminisme is niet achterhaald, maar meer nodig dan ooit.


Gedurende de afgelopen anderhalf jaar ben ik geleidelijk feminist geworden. Daarvoor was ik expliciet géén feminist; gelijke kansen bestonden al en we hoefden nou toch zeker niet de ongelijkheid om te draaien en vrouwen superieur te achten, meende ik. Inmiddels zie ik in dat ongelijkheid nog bestaat en dat feminisme niet draait om een vermeende superioriteit van vrouwen. Ik denk niet dat ik met deze blog fundamentele inzichten zal toevoegen aan de feministische literatuur. Ik wil gewoon wat voorbeelden met u delen.

Een paar dagen geleden las ik deze blog op Vrij-Zinnig. De auteur haalt een onderzoek aan naar de afmetingen van vrouwelijke karakters in tekenfilms. Uit deze analyse blijkt dat 58 procent van de vrouwelijke tekenfilmfiguren letterlijk onmogelijk dunne tailles hebben. Bovendien zijn vrouwelijke figuren veel uniformer dan mannelijke figuren; die laatste komen in alle vormen en maten. Met die bevindingen nog voor in mijn hoofd, ging ik vrijdag naar de bioscoop. Daar kwam ik de set filmposters tegen die hierboven te zien is.

De linkerposter bevat een collectie 'roar-some' karakters die naar alle waarschijnlijkheid mannelijk bedoeld zijn. De rechterposter bevat nog zo'n collectie. Voor hen moet je 'slightly afraid' zijn. En de middelste poster… Dat zijn 'the girls'. De girls zien er allemaal hetzelfde uit en blinken uit door erg lange, erg dunne benen en erg lange, erg dunne nekken. Ze zijn niet 'roar-some' en niet angstaanjagend. Ze zijn gewoon… meisjes. Een doorn in mijn feministische oog, uiteraard.

De film waar ik heen ging – niet de monsterfilm, wel World War Z – bood ook een prachtig 'genderrolmodelpareltje'. Vader Gerry (Brad Pitt) neemt afscheid van zijn dochter en pleegzoon voordat hij op een gevaarlijke reis gaat. Tegen zijn dochter zegt hij: 'Ok, tall, beautiful, tiny doll. I'll be back soon.' Tegen de jongen zegt hij: 'Alright, tough guy. Take care of the ladies for me? You're awesome.' De boodschap: meisje, wees een mooi poppetje – jongen, wees een 'awesome' held. Waarom spreken we deze heroïek niet in vrouwen aan? Werkelijk, er is niets in de vrouwelijke natuur dat het ons onmogelijk maakt heldendaden te verrichten.

In dit soort gevallen moet ik vaak terugdenken aan een serie Disney-shirts die ik een paar maanden geleden voorbij zag komen. De meisjesvariant droeg de woorden 'I need a hero'. Op de jongensvariant stond de imperatief 'be a hero'. Na een campagne van MissRepresentation.org onder de hashtag #NotBuyingIt is een van de twee vrouwenshirts uiteindelijk verwijderd.

Mijn punt, mooi gevangen in de titel van de website die ik net noemde: misrepresentatie is overal. Je zult versteld staan, als je erop begint te letten. Die misrepresentatie legt oneerlijke verwachtingen op aan zowel meisjes als jongens. Zolang deze patronen bestaan, en zo hardnekkig zijn als ze nu nog steeds zijn, ligt er een taak voor feministen. En het leuke is: iedereen kan feminist worden.

<< Terug